Terugblik op Summer Strings Wonderfeel Festival Orkest XS​

 

 

 

 

 

 

Met heel veel plezier kijk ik terug op een fijn kort project met 22 koppig strijkorkest. We openden het Wonderfeel Festival (foto 2 Foppe Schut) en speelden daarna nog in Leiden en Amstelveen (foto 1, Mieke Dijkman). Wonderfeel noemde ons orkest Festival Orkest XS (Extra Small) maar een van de orkestleden herdoopte het als Extra Strings.
Voor veel van de jonge musici in het orkest was het de eerste keer in maanden tijd dat ze weer in orkest verband samen op een podium muziek konden maken voor een live publiek. En hoe! Ik ben het helemaal eens met de recensente dat het spel van het orkest buitengewoon vitaal en meeslepend was.
Ik heb in het project nog weer eens ervaren dat mijn onderzoek naar negentiende eeuwse speelwijzen (dat ik aan de ACPA van de Leidse Universiteit doe) mij een bril heeft opgezet die ik niet zomaar weer af kan zetten. Ook in Tchaikovsky, Grieg, Glazunov en Tsoupaki, bleek veel schoonheid te winnen met een bewustere omgang met vibrato, met portamento (glijtonen) en met een flexibele omgang met tempo. Ik wil niet meer zonder!
Nu broed ik op een plannetje om via crowdfunding op Voordekunst, waar ik eerder de stream van de Oer-Matthaus mee financierde, te proberen een Cd-opname mogelijk te maken, want echt, zoals dit orkest de Serenade van Tchakovsky speelt, zo hoor je die nergens. Ties Mellema schreef me al dat hij klaar staat om met een oud instrument en een dito mondstuk ook de Glazunov op te nemen.
Een heerlijk vooruitzicht aan het eind van deze terugblik!

Johannes Leertouwer

Hieronder, omdat de helft van de musici Engelstalig is een gedeeltelijke vrije vertaling van een recensie.

A free translation of a poetic review in Leids Dagblad:

In one word: glorious!
From the first energetic phrases to the last resonating harmonies. I went home and listened to the recording of the Tchaikovsky by the Concertgebouw Orchestra. And really, after the explosion of strength, the sparkling colours and the expressive narrative, i felt underwhelmed. None of that sanctimonious sound or overly dramatic vibrato from these youngsters, only pure vitality!

And about Glazunov and Ties:

we enter Glazunow’s Concerto for alto saxophone solo and string orchestra with soloist Ties Mellema, who put his heart and soul in this sensual Concerto. Silver light gliding strings and the passionate, buttery saxophone merge together, like rippling waves, every now and then stirred up by a brisk breeze and called to order by growling cellos and double basses in the seabed below.
In a cadenza the saxophone transcends the surface; sways, flies up and flutters to be caught again by a smooth and open sea. Unaccompanied and virtuosic, Mellema jumps up once more to engage in playful fugal play with the orchestra. What a delight!